Ellis in Burgieland

Aangezien dit hele boekje waarschijnlijk gevuld zal zijn met introductorisch gemekker, zal ik mezelf ook maar eens voorstellen. Over het algemeen, dit mogen jullie best weten, heb ik het niet zo hoog op met studentenverenigingen. Zelfs met mijn “eigen” vereniging heb ik al jaren een (wederzijdse) haat-liefdeverhouding. Toch heeft het VTK mij altijd kunnen bekoren. Het begon allemaal op een doordeweekse avond, zo’n drie jaar geleden, toen in de kamer onder mij drie ongure types het nodig vonden om hun didgeridoo uit te testen. Ik besloot een kijkje te gaan nemen, met als plan het instrument hardhandig in het aarsgat van de spelers te boren en een vergelijkend onderzoek op te stellen van de diepte en de hoeveelheid bloed die zo’n actie bij de verschillende muzikanten teweeg zou brengen. Nog geen vier minuten later stond ik zelf als een bezetene op de didgeridoo te blazen. We sloten vriendschap, keken samen naar overschatte lesbische series en namen deel aan belspelletjes waarbij een blonde del met het IQ van een bromvlieg de kijkers probeerde aan te sporen om dierennamen met vier letters te verzinnen. Af en toe werd ik ook meegesleurd naar activiteiten, waaronder een zeer memorabele uitstap naar het hart van de Gentse seksindustrie, aka het Citadelpark (goede tip voor degenen onder jullie die wel in zijn voor een verzetje). Bij deze gelegenheid keken we onder het genot van wat toepasselijk homoseksueel achtergrondgekreun naar Brokeback Mountain op groot scherm. Ik zal nooit het geluid vergeten van het hoogtepunt dat door het hele park heen gelijktijdig weerklonk, toen Heath Ledger uiteindelijk Jake Gyllenhaal – of hoe heet die kwast – penetreerde. Een streling voor het oor zou ik het niet bepaald durven noemen, maar een unieke ervaring was het zeker.

Ik ben dus eigenlijk een verdwaalde talenstudent tussen de ingenieurs. Dat dit een bij voorbaat geslaagde combinatie is, valt te zien aan één van de interessantste gebouwen van Gent: de Rozier, voor jullie beter bekend als de Plateau. Dit gebouw verbindt de Gentse talenstudenten met de ingenieurs, en heeft de meest ingewikkelde en onnavolgbare architectuur die je je maar kan inbeelden (de archies onder jullie kunnen hier nog een puntje aan zuigen). Wie langs de ene kant binnenkomt, kan gerust een uur of drie ronddwalen voor hij ook maar in de buurt van de andere komt. Tijdens de pauzes van onze lessen Spaans in auditorium M, maakte ik er samen met een vriend een gewoonte van om op verkenning te gaan. We kwamen terecht op idyllische balkonnetjes, ontdekten ondergrondse gangen waar de frisdrank goedkoper was, vonden een ingelijste puzzel, een lift die uitkomt in een wc, een wenteltrap die nergens heen ging, en natuurlijk de mysterieuze “Fish Hatchery”. Mijn persoonlijke favoriet is en blijft het verloren urinoir middenin een binnentuintje. Een interessant voorstel voor een VTK-activiteit lijkt me dan ook een rondleiding door dit fantastische meesterwerk, en ik wil bij deze solliciteren voor de rol van gids. U hoort er ongetwijfeld nog van!

Lieve groeten,
Ellis