Vrij podium 04/05/09 (deel 1)

Goedenavond allemaal! Ik ben dus Zoë en ik heb, zoals velen onder jullie, ook hobby’s. Zo vind ik het bijvoorbeeld heel leuk om gesprekken te voeren met plassende mannen. Iedereen kent die zilveren hokjes wel, ingevoerd om wildplassen tegen te gaan, waar je dan als man in moet gaan staan plassen. Daar komt ook altijd pis vanonder, moet je eens op letten, heel vies vind ik dat. Die hokjes zijn ook overdekt, voor als het regent, dat je piemel niet nat wordt ofzo. Maargoed. Het vreemdste aan die hokjes vind ik, dat ze altijd vanboven open zijn. Zodat je dus, terwijl je lustig aan het urineren bent, nog een beetje van de omgeving kan genieten. Maar daar heb ik ze dus mee hè! Ik probeer ze dan altijd zo recht mogelijk in de ogen te kijken. Maar echt recht. Niet knipperen ook, ofzo. Gewoon blijven kijken, en glimlachen. Dan weten ze zich dus echt geen houding te geven! Maar je kunt het natuurlijk ook altijd nog wat verder doordrijven. Ik heb daar een bepaalde taktiek voor. Ik stel me een eindje verderop verdekt op, met in de ene hand zo’n handycam met een schermpje, en in de andere een microfoon, zodat het er echt professioneel uitziet. Dan wacht ik tot er net een dat hokje ingaat en zijn broek begint open te doen, en dan ga ik eropaf. Je moet altijd zorgen dat ze al aan het plassen zijn als jij daar aankomt, anders rennen ze gewoon weg met hun gulp nog open. “Goeiemiddag meneer! Ik doe mijn eindwerk over (en dan verzin je één of ander zwaar onderwerp), zou u misschien even kort en bondig uw mening kunnen formuleren over de situatie in Afganistan? Over de financiële crisis? Bent u daar bewust mee bezig, met de financiële crisis, plast u bijvoorbeeld vaker in het openbaar nu, omdat dat water uitspaart? Meneer?” En dan zien hoe snel ze afschudden. Geniaal.

We zijn tegenwoordig veel te onverdraagzaam. Afgelopen vrijdag zat ik op de bus van Gent naar Maldegem. Ik was zo stom geweest om die bus op te stappen op een hoogdag, zoals ze dat hier noemen, dus zat ik vastgeklemd tussen tieners, moeders met krijsende baby’s en kinderwagens die zo lekker veel plaats innemen, en de immer opgewekte bejaarden. Eigen aan bejaarden is dat ze nooit ergens heen moeten. Ze vinden het dus ook niet erg als de bus een half uur te laat komt, en noemen mij ongeduldig als dat wel vervelend vind. Maar o wee als een corpulente tienerjongen het waagt om, aangezien de hele voorkant van de bus volgeplakt staat en hij er niet meer bijkon, door de achterdeuren op te stappen, juist terwijl één van die prefossielen af wil stappen. Het mens brulde moord en brand en stond die jongen voor de hele bus uit te schelden. “Gien respect edde gulder! Ge moogdier nieens opstappen!” en meer van dat gezeik. Ondertussen vergat ze af te stappen, en gingen de deuren (blijkbaar een probleempje met de sensor) dicht terwijl zij er nog tussen zat. Helaas konden twee mannen in de buurt haar nog net van de ondergang redden, maar de deuren bleven hardnekkig dichtklappen. “Da komter van zie!” wist ze nog uit te brengen, voor ze snel uitstapte, waarna voor haar roodaangelopen gezicht de deuren meedogenloos dichtklapten en het geluid van haar betweterige stemmetje godzijdank aan ons onttrokken werd. Wel konden we haar nog een tijdlang zien staan, wild gesticulerend en roepend aan de bushalte.

Zeg, hebben jullie die aardbeving van afgelopen donderdag ook gevoeld? Hier in Gent, ter hoogte van het station? Ik moet eerlijk zijn, dat waren wij… Ja, we hebben een Upperdare-avond georganiseerd bij mijn vriendin, als je al die vibrators tegelijk aanzet, ja dan gebeurt er nogal wat natuurlijk: BRRRRRRRR. Buren die uit hun zetel geschud worden enzo. Voor de leken onder jullie die niet bekend zijn met het concept Upperdare, zal ik even een kleine inleiding geven. Stel je een stuk of 10 jonge deernes voor die rond een tafel zitten, bedekt met seksspeelgoed. Wat? Seksspeelgoed. Denk dus aan grote penisringen, kleine penisringen, blauwe penisringen, roze penisringen, paarse penisringen, penisringen waar je ballen ook inpassen, penisringen met trilfunctie, vibrators met tijgerprint, vibrators in de vorm van zeehondjes, molletjes, konijntjes, krekeltjes, vibrators die op 25 verschillende manieren kunnen trillen, vibrators die 3 plaatsen tegelijk kunnen stimuleren (iedereen telt nu even in zichzelf), vibrators die heuse kermisattracties lijken voor te stellen, met knipperende lichtjes en kleurtjes en surrealistische draaibewegingen, zodat je al bijna een orgasme krijgt door er alleen nog maar naar te kijken. Kortom: alles wat je je maar kunt voorstellen.

Een ware ontdekking voor mij was het bestaan van zogenaamde ‘vibrerende eitjes’. Leg ze niet per ongeluk in de schaal met paaseitjes, dat lijkt me niet zo’n fijn idee. Vibrerende eitjes zijn eivormige kleine objectjes die je inbrengt en die je met een afstandsbediening kunt laten trillen. Nieuw zijn de draadloze modellen, waarbij er geen kabel meer hangt tussen het ei en de afstandsbediening. De mogelijkheden zijn onuitputtelijk: je legt gewoon je vriendin met haar eitje op bed en gaat zelf op een afstandje in de zetel zitten, met de afstandsbediening. Entertainment van dat niveau hebben ze niet op Vitaya! Het nadeel aan zo’n draadloos ei is wel, dat elk ei op alle afstandsbedieningen van hetzelfde merk reageert. Stel je dus voor dat je op een appartement woont. Elke keer als je buurvrouw haar eitje gebruikt schiet jouw nachtkastje in actie. Als je het beu bent kun je natuurlijk gewoon op ‘uit’ drukken, dan denkt ze waarschijnlijk gewoon dat haar batterijen op zijn. Die dingen hebben dus ook programma’s. Dat wil zeggen dat je de snelheid en het ritme van de trilfunctie kunt aanpassen. In plaats van brrrrrr doet hij dan bijvoorbeeld BR BR BR of BRRRR BRRRR. Dus je kunt de buurvrouw verrassen door plots op level 4 over te schakelen tijdens haar voorspel.

Een ander zeer interessant item vond ik de ‘orgasm balls’. Sommige onder jullie hebben daar misschien al van gehoord. De bedoeling is, dat je die balletjes in jezelf steekt, ja, en daar dan een tijdje mee rond gaat lopen, en die balletjes ketsen dan tegen elkaar enzo en dat is dan heel erg leuk. Nu vraag ik mezelf af: wat ga je daar dan in GODSNAAM mee doen?? Je kunt bijvoorbeeld even om boodschappen gaan, gezellig gaan shoppen, op familiebezoek gaan, afspraak bij de tandarts, wat jij wil. Ik stel mij daar dan echt de vreemdste taferelen bij voor hè. In de winkel: ‘Doe mij maar een pakje kauwgom alstublieft *kreun* Oh sorry, mijn balletjes ketsten juist tegen elkaar…” Bij de tandarts: “Mevrouw, kunt u niet even stil blijven liggen, ik moet u nu toch echt verdoven!”

Men neme een homoman met de nodige seksmerchandise en men zette hem bij een stel jonge vrouwen: dat levert natuurlijk gesprekken op van een onevenaarbaar niveau. Op een gegeven moment ging het over grote piemels. “Ik weet natuurlijk niet of jullie dat meten, zei onze vakhomo, en er ontwikkelde zich spontaan een heen-en-weer van allerhande cijfers. ’19!’, ’20!’, ‘22!’ enzovoort. ‘Ik heb er ooit een gehad van 26 centimeter’, repliceerde de homo des huizes, ‘en dat was geen aangename ervaring!’ Toen werd het plots heel stil in de kamer. Hiervoor heb ik even mijn meetlat nodig… Dit, dames en heren, is 26 centimeter! Ik toon het even goed, zodat jullie het allemaal even op jullie in kunnen laten werken. Maar… Dat PAST dus niet!