Aan de buurvrouw

Oh hoe pijnigt mij ons afscheid
Want ik vind nooit iemand weer
Die zo statig door de gang schrijdt
En die mij opwindt, keer op keer

Gij die van vet zo goed voorzien zijt
Gij met uw kop gelijk een zweer
Oh, uw ontwapenende naaktheid
Ja die smaakt voor mij naar meer

’t Is niet slechts uw lichaam dat ‘k benijd
Want wat ik het allerdiepst begeer
Is u te beroeren van tijd tot tijd
Met mijn zweep van schapenleer