Hekeldicht voor een onbekende

III.

Oh Jozefien,
zoiets afzichtelijks als u
heb ik nog nooit gezien
vooral uw pafferige kop
met die lodderende ogen
en kilo’s van dat bruinsel op
het zou niet mogen mogen.

Hoe loopt u er weer bij vandaag
in uw alleraardigste bontjas
met die gigantisch grote kraag
alsof het putje winter was.

Daar zit gij op de warme trein
maar te puffen en te zuchten
ik zou niet graag de man zijn
die uw reet moet verluchten.