Ben je daar weer met je emmer water? Ik wil alleen maar slapen, en vergeten. Mijn ogen sluiten en genieten, ik wil alleen maar zweven. Me laten drijven op de wind zonder geraakt te worden door de regen. Ik wil heel even niks zijn, alleen maar leven.
Dus laat me dit keer gaan, toe overspoel vandaag een ander, ik kan het nu even niet aan. Ik wil alleen maar kunnen schrijven, niet meer dan slechts dit zijn.
Moeder, zeg eens een woord dat rijmt op pijn, ik ben van alle woorden de namen vergeten. Ik wou dat ik wist hoe al die dingen heten die nu rondwaren in mijn hoofd en mij mijn slaap ontnemen. Maar helaas. Ik had me niet moeten laten meeslepen.
Ach er zijn altijd wel problemen. Wie ben ik om te verlangen dat het mij niet raakt? Ik heb er tenslotte zelf om gevraagd, en moet het water nu maar opvangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten