Liefdesperikelen

Een klein appartementje. De deur zwaait open en een wild kussend paar bemint elkaar de kamer in. Ze grijpen en klauwen naar elkaar, vastbesloten om nooit meer los te laten. Zonder met haar haar mond de zijne ook maar een seconde los te laten slaat het meisje haar benen rond zijn middel, en als één persoon wandelen ze zo de kamer door. Hij zet haar op de grote tafel in het midden van de huiskamer, waaraan ze eerder die avond nog romantisch samen aten. Gulzig begint ze aan zijn broeksriem te trekken, terwijl hij haar schoentjes voorzichtig van haar voeten schuift en op een stoel deponeert. Als ze dan eindelijk genoeg kledingstukken uitgekregen hebben naar hun zin klauwen ze zich opnieuw aan elkaar vast, hartstochtelijker nog dan eerst. Ze bewegen als een geheel, zij wrijft met haar handen door zijn haar terwijl de zijne haar lichaam verkennen. Dan klinkt er een oorverdovend gekraakt en breekt de tafel doormidden, waardoor zijn tijdelijke bewoners bruutweg in hun liefdesspel gestoord worden en ter aarde storten. Na een paar seconden van complete verbijstering barsten ze tegelijkertijd in lachen uit.