Fade-in.
We zien een jonge vrouw door de gangen van een oud schoolgebouw lopen. Dan botst ze plotseling op haar voormalige tegenspeler. Hij stamelt een begroeting. Ze richt haar blik op de grond en mompelt iets terug, duidelijk niet blij met zijn aanwezigheid.
'Ik… Ik ben een klootzak geweest. Kun je het me ooit vergeven?'
'Ik heb je niks te vergeven. Je hebt me niks misdaan. Ik kan je niet kwalijk nemen dat je niet meer van me houdt.'
'Ja maar… Ik wilde je niet kwetsen. Ik… Waarom kijk je me niet aan?'
'Omdat ik, als ik in die ogen kijk, weer terugdenk aan hoe het was. Omdat ik mijn arm naar je zal willen uitsteken en weet dat dat niet meer kan. Omdat ik... Godverdomme. Omdat ik nog altijd verdrietig ben.'
Ze haalt diep adem.
'Ik hoef je excuses niet.'
Ze duwt hem opzij en stapt kordaat naar buiten, waar ze tussen de rokers die zich aan hun favoriete verslaving tegoed staan te doen haar vriendin vindt. Ze rukt de sigaret uit haar handen en begint hem zonder scrupules in sneltreinvaart op te roken.
‘Sinds wanneer rook jij?’ Klinkt het verbaasd.
Het beeld vervaagt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten