Verlangen

Ik moet over seks schrijven. Ik kan niet anders. Het achtervolgt mij, het wordt meer en meer een obsessie. Uitgeteld lig ik op mijn bed. Geveld, neergegooid door passie. Een passie waarvan ik niet wist dat ik ze in me had, sterker dan wat ik totnogtoe heb gekend. Had ik maar een man, iemand in de buurt om me aan over te geven. Rozig van uitputting lig ik hier, starend naar het plafond en nagenietend van de oncontroleerbare bewegingen die mijn lichaam voortbracht en het goede gevoel dat er op volgde. Ik herinner me het schuldgevoel van jaren geleden, dat volgde op die uitspattingen van onbeschaamdheid. Het schuldgevoel vervaagde, het genot niet.

Onrustig loop ik door mijn kamer, op zoek naar iets dat mijn verlangen tijdelijk kan wegnemen. Dat vreselijke verlangen, dat mij nu al een maand niet los wil laten. Een hongerig gevoel, het trekt aan me, het brandt vanbinnen, het voelt niet goed. Het lijkt onverzadigbaar: terwijl ik eraan toegeef voel ik al een nieuw verlangen ontstaan. Een constant gevoel van frustratie achtervolgt me, omdat ik niet kan krijgen wat ik wil, of niet wil wat ik krijgen kan. Ik ben er zelf nog niet helemaal uit. Ik weet dat ik fout bezig ben en vroeg of laat de ontnuchtering zal volgen, maar het is te leuk om er nu al mee te stoppen.

Zijn het niet altijd de vrouwen geweest, die erotiek in hun macht hebben? Wat een man ook probeert met al zijn overgewicht en lichamelijke kracht, waar sta je als ik je overrompel, als ik je hersens uitschakel, als ik je toon wat ik allemaal met je zou kunnen doen? Waar sta je als ik je betover met mijn lichaam? Probeer je me niet enkel te overmeesteren omdat ik heb wat jij wil?

Ik raak mijn mond aan, bijt op mijn lippen. Dit is een van de dingen die ze mooi aan mij vinden. Misschien ben ik zelf het meisje uit mijn verhaal, die in haar orale fase beland was, na al die jaren. Die met haar bewegingen de verbeelding streelde, zij met haar onbevredigbare lusten. Die zo opgaat in haar gedans, die haar hoofd heen en weer schudt als een bezetene om het contact met de aarde toch maar een secondelang te verliezen.

In mijn gedachten passeert het verleden terug de revue, in al zijn mogelijke vormen. De goede minnaars, de matige minnaars en zelfs de complete mislukkingen. Als ik je toch eens bij mij had, mijn meisje, mijn muze, met je goddelijke mond en geile ogen. Ik zou waarmaken wat ik toen niet kon, of durfde. Met alle mannelijkheid die ik bezit zou ik tonen dat ik niet voor hem moet onderdoen, je macho met zijn mooie lijf en mooie praatjes. Ik ken zo weinig van je vrouwenlichaam, het maakt me zo onzeker, maar leer me alles wat je kent...

Ik zuig op mijn vinger, ik bijt, schud mijn haren in het rond. Niets helpt, het wordt enkel erger. Op mijn zoektocht naar bevrediging vind ik plots een pakje kauwgom, daterend uit een frustratieloze periode. Ik schuif het pakje open en kijk: er zitten nog 2 kauwgoms in. Ik kan nog één inschattingsfout maken.