Setting: een standaardkantoor, bureau met telefoon en stoel op wieltjes. We kijken binnen via de openstaande deur. Aan de tafel, met haar benen onder zich getrokken zit een jonge vrouw. De stoel staat schuin naar ons gericht. Ze ziet eruit als een echt dametje, ze straalt een zeldzaam soort klasse uit, en heeft tegelijkertijd iets zachts over zich.
Maar dan wordt de harmonie verstoord. De telefoon rinkelt. Ze neemt de hoorn van de haak, spreekt langzaam en netjes haar naam uit, en luistert. Alles precies zoals het hoort. De persoon aan de andere kant van de lijn spreekt zijn naam uit. “Oh”, zegt ze, “Hallo.” We komen dichterbij, en zien dat haar gezicht betrekt.
Dan, geheel onverwacht, slaat ze het toestel keihard tegen haar bureau. Ze plaatst de hoorn weer tegen haar hoofd en zegt “Sorry, wat zei je? Er was even storing op het netwerk.” De man aan de andere kant van de lijn klinkt verbaasd "Sloeg je nu net de telefoon tegen de tafel?" "Ja" zegt ze. Alsof het niets was.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten