Was ik maar hetero (02/01/07)

Setting: standaard bruin café, een echt rokershol, hoewel ik niet van sigaretten hou.
Wanneer zij binnenstapte waaide een zoete geur mee binnen, het licht werd gedimd tot het haar zachte vormen perfect ondersteunde. Haar gezelschap interesseerde me niet, ik zag enkel haar. Het zou nog enkele minuten duren voor zij mij zou zien.

Als onze blikken elkaar dan eindelijk kruisen moet ik na een paar seconden verlegen wegkijken, in een poging om de softporno die zich in mijn hoofd is beginnen afspelen niet van mijn gezicht te laten lezen. Ze verleidt me verder met haar zelfverzekerde stappen en blijft hangen bij de bar, nog slechts een paar meter van mij verwijderd, terwijl ze een vluchtige blik werpt in mijn richting. Ik hou van brutale vrouwen.

Na enkele ogenblikken besluit ik dat vanavond maar eens de avond moet zijn en ik strijk mijn jurkje in de plooi. Ik maak een einde aan mijn limonade, wat me een reden geeft om me bij haar te voegen en een poging te doen om de aandacht van het immer ongeïnteresseerde barmeisje te trekken. "Wat ruik je lekker", zegt ze, en lacht een glimlachje dat ze waarschijnlijk al vele malen heeft geoefend in de spiegel in haar kamer, met een zwoel muziekje en vrij schaars gekleed. Maar ik dwaal af.

Ik rammel wat standaardzinnen af over mijn parfum, onhandig als ik ben met vrouwen, maar ze vergeeft het me meteen. Ze heeft van die woeste ogen, die je met zoveel passie aankijken dat je niet anders kan dan vergeten waar je het over had. Ik praat maar wat en voel me klein onder haar blik die op mij gericht blijft. Terwijl ik de grijnzende blikken van mijn vrienden negeer, die het tafereel vanaf hun zitplaats gevolgd hebben, probeer ik meer over haar te weten te komen. Als haar ogen bijna vuur schieten en ik mijn hoofd breek over de snelste manier om met haar alleen te kunnen zijn, wordt zij gewenkt door een man uit haar gezelschap een eindje verderop. Ze gaat naar hen toe en ik zuig mijn longen vol opwinding. Ik lach naar haar als ze terugkomt, maar haar uitdrukking is veranderd. Ze kijkt plotseling verlegen, verontschuldigend bijna, als ze me met een zachte stem zegt "Mijn vriendje wil ergens anders heen..." Terwijl ik mijn best doe om mijn verbazing te verbergen, bijt ze op haar lip en fluistert "Sorry..."

Zelfs mijn fantasieën lopen slecht af vandaag.