Mmman (27/10/06)

Ik heb gewacht tot er een leuke man uit de lucht zou komen vallen. Toen het zover was heb ik hem opgeraapt en meegenomen. Hij vond het niet erg, zei hij. Ik vroeg hem of hij die week al plannen had, en hij glimlachte, terwijl hij zijn hoofd schudde. Ik gunde hem ook een glimlachje, en troonde hem mee naar mijn kamer. Beleefd als hij was hield hij de deur voor me open. Hij sprak zijn complimenten uit over de inrichting en de gezelligheid die het kamertje uitstraalde. Zwijgend nam ik hem in mij op. Tijd voor een laatste testje. Ik vroeg hem wat hij die dag nog wilde gaan doen. De man waarbij ik mijn hart zou gaan deponeren mocht toch over een zekere inventiviteit beschikken, dacht ik zo. Toen hij voorstelde om nog even de stad in te gaan en te kijken wat de avond ons nog te bieden had, zuchtte ik opgelucht. Hij was goedgekeurd.